کیمیاگر

کیمیاگر افسانه نرگس را میدانست ، جوان زیبایی که هر روز می آمد تا زیبایی خود را در چشمه در دریاچه ای نگاه کند.چنان شیفته خود میشد که روزی به درون دریاچه افتاد و غرق شد در جایی که افتاده بود گلی روئید که نرگس نامیدنش…وقتی نرگس مرد اوریادها(الهه های جنگل) به کنار دریاچه آمدند که از یک دریاچه آب شیرین ، به کوزه ای سرشار از اشک های شور استحاله یافته بود .
اوریادها پرسیدند : چرا میگریی ؟
دریاچه گفت : برای نرگس میگریم
ارویادها گفتند : آه شگفت آور نیست برای نرگس میگری … هرچه بود ، با آن که ما همواره در جنگل پی اش می شتافتیم ، تنها تو فرصت داشتی از نزدیک زیبای اش را تماشا کنی
دریاچه پرسید : مگر نرگس زیبا بود ؟!
اوریادها شگفت زده پاسخ دادند : کی میتواند بهتر از تو این حقیقت را بداند ؟ هرچه بود هر روز در کنار تو می نشست
دریاچه لحظه ای ساکت ماند . سرانجام گفت :
من برای نرگس میگریم اما هرگز زیبایی او را در نیافته بودم.
برای نرگس میگریم چون هربار از فراز کناره ام به رویم خم میشد ، میتوانستم در اعماق دیدگانش ، بازتاب زیبایی خودم را ببینم

کیماگر گفت : » چه داستان زیبایی»

وب سایت رسمی کوئیلو به زبان فارسی : http://www.paulocoelho.com.br/pers/index.html